Overwinnen van gegevensuitdagingen in de financiële sector

Belang van de financiële diensten sector

De financiële dienstenindustrie speelt een belangrijke rol in de wereldwijde economische groei en ontwikkeling. De sector draagt bij aan de creatie van een efficiënter beheer van besparingen en investeringen en verbetert het risicobeheer van financiële transactieactiviteiten voor producten en diensten. Instellingen zoals commerciële en investeringsbanken, verzekeringsmaatschappijen, niet-bancaire financiële bedrijven, krediet- en leningmaatschappijen, makelaars en trustmaatschappijen bieden een breed scala aan financiële diensten aan en distribueren deze op de markt. Enkele van de meest voorkomende financiële diensten zijn kredieten, leningen, verzekeringen en leases, die rechtstreeks worden aangeboden door verzekeringsmaatschappijen en banken, of indirect via agenten en makelaars.

Beperkingen en uitdagingen in gegevensbeschikbaarheid

Vanwege de belangrijke rol van financiële diensten in de wereldeconomie wordt verwacht dat de financiële dienstenmarkt professioneel en hoogontwikkeld is, ook wat betreft gegevensbeschikbaarheid. Specifiek wordt verwacht dat er een goed ontworpen database beschikbaar is, waar een breed scala aan informatie wordt gepresenteerd en kan worden verzameld met betrekking tot bepaalde industrieën. De realiteit voldoet echter niet aan deze verwachtingen.

Door beoordelingen van verschillende financiële dienstmarkten is geconstateerd dat gegevensverzameling een uitdagend proces is. Verschillende oorzaken dragen bij aan deze situatie. Gebrek aan gegevensbeschikbaarheid of slechte gegevensbeschikbaarheid, gegevensopaciteit, geconsolideerde informatie uit markt- of jaarverslagen, evenals verschillende categorisatieschema's van financiële diensten zijn enkele van de meest significante barrières. Verschillen in het juridische kader tussen landen hebben een grote impact op de toegang en categorisatie van gegevens. Een representatief voorbeeld dat in dit geval van toepassing is, zijn de verschillende classificatieschema's en categorisatie van financiële diensten tussen landen. Specifiek zijn EU-landen verplicht om gegevens van financiële dienstlijnen onder een bepaald classificatieschema en vooraf gedefinieerde klassen te publiceren, die in veel gevallen verschillen van de classificatieschema's of klassen van niet-EU-landen, wat bijdraagt aan een onduidelijk, onnauwkeurig overzicht van de markt. De identificatie en het begrip van elk classificatieschema zijn noodzakelijk om dubbele telling en overlappende gegevens te vermijden. Bovendien publiceren openbare instellingen vaak gegevens, waardoor een deel van de markt wordt onthuld en de werkelijke marktomvang niet wordt gepresenteerd. Ten slotte is ook geconstateerd dat sommige financiële diensten verschillende definities hebben tussen landen, wat de complexiteit van de gegevensverzameling en beoordeling van de financiële dienstenmarkt beïnvloedt.

Behoefte aan een voorspellend model

Om de uitdagingen van gegevensinconsistentie en slechte, beperkte of niet-beschikbare gegevens te overwinnen en een nauwkeurige schatting van de financiële dienstenmarkt te creëren, is het noodzakelijk om een voorspellend model te ontwikkelen dat een breed scala aan indicatoren analyseert. Een kenmerkend voorbeeld is de schatting van de wereldwijde financiële dienstenmarkt uitgevoerd door De Wereldbank. Een analysmodel, gebaseerd op zowel afgeleide als gemeten gegevensinformatie, werd gecreëerd om de uitdagingen van beperkte gegevensinvoer aan te pakken.

Een analysmodel voor de beoordeling van de financiële dienstenmarkten, gemaakt door Hammer, houdt rekening met zowel de verzameling van kwalitatieve als kwantitatieve gegevens uit verschillende bronnen alsook voorspellende indicatoren. In eerdere beoordelingen van bepaalde financiële dienstenmarkten werden gegevensinformatie verzameld uit publicaties, artikelen en rapporten van openbare onderzoeksinstellingen voor financiële diensten, nationale verenigingen voor financiële diensten, verenigingsgroepen en particuliere financiële dienstverleners. De meningen van vakexperts vormden ook een belangrijke informatiebron. Het model omvatte regressie- en hoofcomponentenanalyse, waarbij afgeleide gegevens werden geproduceerd op basis van bepaalde macro-economische factoren (zoals bevolkingsgrootte van het land, BBP, BBP per sector, werkloosheidspercentage), handelsindicatoren en economische en politieke factoren.

De selectie van de indicatoren en het analysmodel hangt af van het type financieel dienstproduct en de relatieve markt die we willen beoordelen. Bovendien is het op basis van modelanalyse mogelijk om correlaties te identificeren en te valideren tussen een set van voorspellende indicatoren die als potentiële belangrijke drijfveren van de specifieke markten zijn beschouwd.

Om te concluderen, is het mogelijk om de omvang van de financiële dienstenmarkten te identificeren, met de ondersteuning van een geavanceerd voorspellend analysmodel dat de vergelijkbaarheid en consistentie van gegevens over verschillende markten en landen kan mogelijk maken en verbeteren.